نه خون نه آب نه آتش

چگونه اینهمه باران
 چگونه این همه آب
 که آسمان و زمین را به یکدیگر پیوست
 به خشک سال دل و جان ما نمی فشاند ؟
 چه شد ؟ چگ.نه شد آخر که
 دست رحمت ابر
 که خار و خاک بیابان خشک را جان داد
 لهیب تشنگی جاودانه ما را
 به جرعه ای ننشاند
 نه هیچ ازین همه خون
 که تیغ کینه ز دلهای گرم ریخت به خاک
 ایمد معجزه ای
 که ارغوان شکوفان مهربانی را
 به دشت خاطر غمگین ما برویاند
 نه هیچ از اینهمه آتش
 که
 جاودانه درین خاکدان زبانه کشید
 امید آنکه تر و خشک را بسوزاند
 بپرس و باز بپرس
 بپرس و باز ازین قصه دراز بپرس
 بپرس و باز ازین راز جانگداز بپرس
 چه شد چگونه شد آخر که بذر خوبی را
 نه خون نه آب نه آتش یکی به کار نخورد
 بگو کزین برهوت غربت ظلمانی
 چگونه باید
 راهی به روشنایی برد ؟
 کدام باد دریندشت تخم نفرت کاشت ؟
 کدام دست درین جاک زهر نفرین ریخت ؟
 کدام روزنه را می توان گشود و گذشت ؟
 کدام پنجره را می توان شکست و گریخت ؟
 بزرگوارا ابرا به هر بهانه مبار
 که خشک سال دل و جان غم گرفته ما
 به خشک سال دیار دگر نمی ماند
 نه خون نه آب نه آتش
 مگر زلال سرشک
 گیاه مهری ازین سرزمین برویاند

  
نویسنده : پوراحمد ; ساعت ٥:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٥/٢٤
تگ ها : عشق ، شعر ، عاشقانه ، ادبی